education
  İTALYA
 

BU HAFTA ÜLKELERİ GEZELİM BÖLÜMÜNDE PİZZANİN ANA VATANI İTALYA'YA GİDİYORUZ.

İtalya

 
Repubblica Italiana
İtalya Cumhuriyeti
İtalya Bayrağı İtalya Amblem
Bayrak Amblem
Ulusal marş: Il Canto degli Italiani
Haritada İtalya
Başkent Roma
41°54′K, 12°29′D
En büyük şehir Roma
Resmi dil(ler) İtalyanca1
Hükümet Cumhuriyet
 - Başkan Giorgio Napolitano
 - Başbakan Silvio Berlusconi
Birleşme  
 - Birleşme 17 Mart 1861 
 - Cumhuriyet 2 Haziran 1946 
AB'ye kabul 25 Mart 1957; Kurucu üye
Yüzölçümü  
 - Toplam 301.318 km² (71.)
  116.346,5 sq mi 
 - Sular (%) 2,4
Nüfus  
 - 2006 yılında 58.751.711 (22.)
 - 2001 sayımına göre 57.110.144
 - Yoğunluk 192,8/km² (54.)
499,4/sq mi 
GSMH

(Satın alma gücü paritesi)

2005 tahmini
 - Toplam $1,668 trilyon (7.)
 - kişi başına $28.760 (21.)
Gelişmişlik Endeksi (2003) 0,934 (18.) – yüksek
Para birimi Avro (€)2 (EUR)
Saat dilimi CET (UTC+1)
 - Yaz  CEST (UTC+2)
İnternet alan adı .it
Telefon kodu +39
1 Fransızca, Aosta Vadisi'nde; Almanca, Trentino-Alto Adige bölgesinde ikinci resmi dildir.

2 2002 öncesi: İtalyan Lireti.


İtalya (İtalyanca: Italia) ya da resmî olarak İtalya Cumhuriyeti (Repubblica Italiana) güney Avrupa'da, büyük ölçüde İtalya Yarımadası üzerinde yer alan bir ülkedir. Akdeniz'in en büyük iki adası Sicilya ve Sardunya da İtalyan topraklarıdır. Kuzeyde Alpler bölgesinde Fransa, İsviçre, Avusturya ve Slovenya'yla kara sınırı vardır. Bağımsız iki Avrupa ülkesi olan Vatikan ve San Marino da İtalya'nın yarımadadaki toprakları içine sıkışmış enklav (bir başka ülkeyle tümüyle kuşatılmış) ülkelerdir. Campione d'Italia bölgesiyse İtalya'nın İsviçre içinde kalan bir eksklavıdır (ana topraklardan ayrı mülkiyet).

İtalya, yüzyıllar boyunca çok çeşitli Avrupa uygarlıklarına ev sahipliği yapmıştır. Etrüskler ve Antik Romalıların İtalya topraklarını kendilerine yurt edinmelerinin yanı sıra, Rönesans hareketi de İtalya'nın Toskana kentinde doğmuş ve tüm Avrupa'ya buradan yayılmıştır. İtalya'nın başkenti Roma, yüzyıllar boyunca Batı uygarlığının merkezi olmuş, mimaride barok üslûbunun doğuşuna tanıklık etmiş ve eskiden beri Katolik Kilisesi'nin merkezi olmuştur.

Günümüzde İtalya demokrasiyle yönetilmekte olan bir cumhuriyettir ve ülkelerin kişibaşına nominal gayrisafi yurtiçi hasıla sıralamsında yirminci,[1] insanî gelişme endeksi sıralamasında yirminci, yaşam kalitesi endeksinde sekizinci sırada yer alan gelişmiş bir ülkedir. İtalya, 1957yılında başkent Roma 'da imzalanan Roma Antlaşması'yla kurulan Avrupa Birliği adlı siyasi ve ekonomik örgütlenmenin kurucu üyelerindendir. Yedinci en büyük gayri safi yurtiçi hasılasıyla G8 Zirveleri'nin, NATO'nun, Ekonomik Kalkınma ve İşbirliği Örgütü'nün, Avrupa Konseyi'nin, Batı Avrupa Birliği'nin ve Schengen Antlaşması'nın da katılımcılarındandır. 1 Ocak 2007 tarihinde sürekli üye sıfatı olmaksızın Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi'nde iki yıllık sürecek üyelik dönemine başlamıştır.

İtalya adının kökeni [değiştir]

İtalya sözcüğünün kökeni (İtalyanca: Italia) Latince Italia sözcüğüne dayanmaktadır.[2] Ancak başlı başına bu sözcüğün ne anlama geldiği belirsizdir. Yaygın biçimde inanılan savlardan biri, İtalya sözcüğünün antik dönemlerde Campania bölgesinin kuzeyinde yaşayan toplumların dili aracılığıyla Antik Yunancadaki Víteliú (anlam olarak genç sığır, Latince: Vitulus - buzağı) sözcüğünden geldiğini öne sürmektedir. Víteliú sözcüğü ise hayvanlar tanrısı Mars adına verilmiştir.[3] Büyük olasılıkla bununla ilgili olarak boğa figürü uzun yıllar güneydeki İtalyan boylarının simgesi olmuş ve çoğunlukla Roma'nın kurt figürünü boynuzlarken betimlenmiştir. Bu betimlemeler bağımsız İtalya'nın simgesi olarak Samnit Savaşları'nda sık sık kullanılmıştır.

İtalya adı ilk önceleri yalnızca, bugünkü İtalya'nın güneyindeki bir bölgeyi anlatmak için kullanılıyordu. Sirakuzalı Antiochus'a göre bu ad Calabria yarımadasının (o dönemki adıyla Bruttium) güney kesimleri için kullanılıyordu. Zamanla İtalya adı çevre bölgeleri de kapsayacak biçimde geniş bir kullanım alanı edindi. Antik Yunanistanlılar da bu bu adı daha geniş bir bölge için kullandılarsa da bu adın tüm yarımadayı anlatacak biçimde kullanılması ancak Romalıların bölgeyi ele geçirmesiyle oldu.[4]

Tarih [değiştir]

Ana madde: İtalya tarihi

Tarihöncesi çağlar ve Roma İmparatorluğu [değiştir]

Ana madde: Antik Roma

İtalya Yarımadasındaki insan varlığının izleri bu İtalik kavimlerin yarımadaya ulaşmalarından çok öncelerine, 200 binyıl öncesi Yeni Taş Çağı'na kadar dayanır.[5] Lombardiya'daki Val Camonica vadisinde M.Ö. 8000 yılında kayalara oyulmuş resimler bulunmuştur. M.Ö. 1500-1100 yılları civarında kuzey İtalya'da izlerine rastlanan Terramare kültürü ise Tunç Çağına ait balta, kılıç ve hançer gibi cisimlerle günümüze kadar ulaşmıştır. Demir Çağının örnekleri ise M.Ö. 11.-7. yüzyıllar arasında Toskana civarında yerleşmiş Villinova kültürüne aittir.

Colosseum, Roma döneminden kalma İtalya'daki en bilinen simgerdendir.

M.Ö. 800 yılından sonra ortaya çıkan Etrüskler İtalya yarımadasında Antik Roma kültüründen önce ortaya çıkmış en önemli kültürdür. Etrüsklerin kökeni hakkında birçok değişik hipotez mevcuttur. Konuştukları dilin bir Hint-Avrupa dili olmadığı bilinmektedir. Roma kentinin kendisi Etrüsk topraklarına dâhildi. M. Ö. 396 yılında Etrüsklerin en büyük kenti olan Veio kentinin Romalılar tarafından istila edilmesiyle sona eren bu uygarlık Roma kültürüne damgasını vurmuş, Roma kültürü, mimarisi ve sanatına çok büyük bir etki yapmıştır.

Daha yakın dönemlerde, 8. ve 7. yüzyıllarda İtalya Yarımadası'nın güney kıyılarında ve Sicilya Adası'nda Yunan sömürge şehirleri kurulmuş ve bu bölgelere yoğun olarak Yunanlar yerleşmiştir. Daha sonraları bu nedenle Romalılar bu bu bölgeye Magna Graecia (Türkçe: Büyük Yunanistan) adını vermişlerdir.[6][7][8] Antik Roma, başlangıçta İ.Ö. 8. yüzyılda küçük bir tarım köyü olarak kurulmuş ancak yüzyıllar geçtikçe büyüyerek bütün Akdeniz'i çeveleyen muazzam bir uygarlık hâlini almıştır. Ele geçirdiği bölgelerde hâkim olan Yunan kültürüyle Roma kültürü birleşerek ortak bir uygarlık oluşturmuş; hukuk, devlet yönetimi, sanat ve felsefede bugün çağdaş Avrupa uygarlığının temelini oluşturan bir zemin yaratmıştır. Yaklaşık 12 yüzyıl boyunca varlığını sürdürmüş olan Roma uygarlığı bir monarşiden oligarşi ve cumhuriyetin bileşimi bir demokrasiye ve daha sonra da otokratik bir imparatorluğa dönüşmüştür. Roma İmparatorluğu zaman içinde düşüşe geçmiş ve çökmüştür. Hispanya, Galya ve İtalya'yı içine alan batı imparatorluğu 5. yüzyılda bağımsız krallıklara bölündü. Batı imparatorluğunun 476 yılında sona ermesi Roma'nın yıkılışı ve Orta Çağ'ın başlangıç tarihi kabul edilir.

Orta Çağ [değiştir]

Lombaridya krallarına takılan demir taç
Orta Çağın sonlarına doğru İtalya

İtalya Yarımadası'nın İ.S. 6. yüzyılda Bizans İmparatoru Jüstinyen tarafından Ostragotlardan kısa süreli geri alınmasından sonra İtalya içlerine yeni bir Germen boyları dalgası başladı. Bu süreçte Lombardlar İtalya'nın kuzeyine gelerek buraya yerleşti. Yüzyıllar boyunca Bizans orduları, Arapların, Kutsal Roma İmparatorluğu'nun ve Papalık Devleti'nin birleşik bir İtalyan Krallığı kurmasını engelleyecek güçteydi. Ancak Bizans aynı zamanda Roma İmparatorluğu'nun eski topraklarını yeniden ele geçirecek güçten de yoksundu. Yine de Orta Çağ boyunca İtalya üzerindeki güç dengeleri çeşitli devlet ya da hanedanlar arasında değişkenlik gösterdi.

İtalya'nın bölgeleri 19. yüzyıla kadar ya bağımsız yönetimler olarak kaldı ya da komşu devletlerin yönetimleri altında bulundu. Bu otorite boşluğu sırasında İtalyan şehirlerinde anarşik koşullar hüküm sürüyordu ve şehirler derebeylik düzenine göre birbirlerinden ayrılmış biçimde yönetiliyordu. İtalya bu dönemde ticaret cumhuriyetleriyle ünlenmişti. Bu şehir devletleri oligarşiye göre yönetilen tüccarların ayrıcalık sahibi olduğu yönetimlerdi. Venedik, Cenova, Pisa ve Amalfi bu dönemin deniz ticaret konusunda öne çıkan şehirleridir.

Özellikle Venedik ve Cenova ticarette Avrupa'nın Doğu'ya açılan kapısıydı. Venedik, yöreye özgü bir tür camın üretilmesi ile ünlüydü. Floransa, ipek, yün, bankacılık ve mücevheratın önde gelen merkezlerindendi. Denizcilikte ileri bu şehir devletleri ayrıca Doğu'ya düzenlenen Haçlı seferlerinde de başı çeken güçlerdi.

Kara ölüm olarak da anılan 1348 tarihli veba salgını, İtalya nüfusun neredeyse üçte birini öldürerek İtalya'nın tarihine damgasını vurmuştur.[9] Bu salgının yaralarının sarılmasının ardından İtalyan şehirleri gerek ticaret gerekse ekonomi alanında büyümüştür. Bu iyileşme durumu daha sonra gerçekleşen hümanizm ve Rönesans hareketine ortam hazırlamıştır.

Orta Çağın sonlarında İtalya daha da küçük şehir devletlerine ve bölgelere bölündü: Napoli Krallığı İtalya'nın güneyinde etkili olan bir güçtü, Floransa Cumhuriyeti ve Papalık Devleti orta İtalya'yı yönetmekteydi, Cenova ve Milan kuzey ile batıda söz sahibi olan güçtü, Venedik ise doğu İtalya'da etkiliydi. 15. yüzyıl İtalyası Avrupa'nın en yoğun nüfuslanmış bölgelerinden biriydi ve sanatta Rönesans hareketinin de doğumyeridir. Dante Alighieri (1265–1321), Francesco Petrarch (1304–1374) ve Giovanni Boccaccio (y. 1313–1375)'nun yazıları ve Giotto di Bondone (1267–1337)'nin resimleriyle özellikle de Floransa bu kültür-sanat hareketinin merkezi olarak görülmektedir. Bu dönemde Niccolò de' Niccoli ve Poggio Bracciolini gibi düşünürler kütüphanelerde Plato, Aristo, Öklid, Ptolemy, Cicero ve Vitruvius gibi ünlü Antik Yunan filozoflarının yapıtlarını incelemişlerdir.

1494 yılında Fransa Kralı VIII. Charles, İspanya'yı ele geçirebilmek amacıyla 16. yüzyıla dek sürecek olan saldırılar dizisinin ilk ayağını başlattı. Bu saldırılar ve rekabet sonunda İspanya Cateau-Cambrésis Antlaşması'yla galip taraf oldu. Böylece İspanya, Milan Düklüğü ve Napoli Krallığı üzerinde egemen güç durumuna geldi. Daha sonra İtalya üzerindeki etkili güç olma durumu, Utrech Antlaşması'yla Avusturya'ya geçti. Avusturya etkisi altında İtalya'nın kuzeyinde güçlü bir ekonomik dinamizm ve entelektüel canlılık oluştu. Fransız Devrimi ve Napolyon Savaşları (1796-1815) İtalyanlar arasında eşitlik, demokrasi, hukuk ve ulus olma bilinci gibi düşünceler uyandırdı.

Birleşme [değiştir]

Giuseppe Garibaldi, "İki dünyanın kahramanı"

19. yüzyılın ilk yıllarında İtalya I. Napolyon tarafından işgal edilerek Fransız etkisi altına girdi. Viyana Kongresi İtalya'nın Fransız işgalinden önce yöneten hanedanlara geri verilmesini öngörüyordu. Böylece Papalık Devleti, Sardinya-Piemonte Krallığı, Toskana Grandüklüğü, Modena Düklüğü ve Lombardiya-Venedik Krallığı tekrar kuruldu. Ancak Carbonari adı verilen gizli dernekler İtalya'nın birleşmesi için çalışmaya başladılar. Giuseppe Mazzini ve Giuseppe Garibaldi birleşme hareketinin öncüleri arasında yer alıyorlardı. Ayrıca Sardinya kralı II. Victor Emmanuel de bu birleşme hareketini destekleyenler arasındaydı.

1848 yılında Lombardiya Avusturya'nın elinde bulunuyordu. İtalya'yı birleştirmek konusunda Fransa'nın desteğini almayı başaran İtalya, 1859'da Fransa ile birlikte Avusturya'yı mağlup etti ve 11 Kasım 1859'da Avusturya ile Piyemonte arasında Zürih'te barış antlaşması yapıldı. Buna göre; Avusturya, Lombardiya'yı Piyemonte'ye verdi. Venedik dâhil olmak üzere diğer İtalyan Devletleri arasında bir konfederasyon oluşturulması ve konfederasyonun fahri başkanının papa, fiilî başkanının Piyemonte olması kabul edildi. Bir süre sonra Kuzey İtalya'daki küçük devletler de Piyemonte'ye katılma kararı aldılar. Böylece bütün Kuzey ve Orta İtalya Piyemonte'ye katılmış oldu. 1870'de Roma ve 1886'da Venedik, İtalya birliğine dâhil oldular. Bunların da katılımı sonucu İtalyan Millî Birliği tamamlanmış oldu. İtalya Krallığı kuruldu.

20. ve 21. yüzyıllar [değiştir]

İtalya, Roma devrinden sonra ilk kez tek bir ülke hâline gelebilmişti. Yeni İtalyan Krallığı'nda 20. yüzyılda kuzey İtalya hızlı sanayileşerek gelişirken, güney İtalya'da nüfus hızla yükseliyor ve milyonlarca insan daha iyi bir yaşam için yurdışına göç etme yolları arıyordu. 1861 yılında ülkede çıkarılan anayasa insanlara pek çok temel hak ve özgürlüğü sağlıyordu. Ancak seçme ve seçilme hakları bunun dışındaydı ve varlıklı olmayan kişilerle eğitimsiz sınıfın oy kullanma hakkı yoktu. Daha sonra, 1913'te ülkedeki tüm erkeklere oy kullanma hakkı tanındı. Böylece sosyalist parti liberalleri ve muhafazakârları alt ederek ana politik parti hâline geldi. 19. yüzyılın son yirmi yılından başlayarak İtalya da diğer Avrupa ülkeleri gibi sömürgeleşme yoluna gitti. Osmanlı Devleti'na karşı yaptığı Trablusgarp Savaşı'nı kazandı. Batı Türkiye'de Oniki Ada; Afrika'da Libya, Etyopya ve Somali gibi bazı ülkeleri de işgal ederek sömürgeleştirdi.[10] I. Dünya Savaşı başladığında önce tarafsızlığını ilan eden İtalya, sonuç olarak 1915'te Londra Paktı ile İtilaf Devletleri arasına katıldı. İtalya'ya savaşa girmesi koşuluyla Trento, Trieste, Istria, Dalmaçya ve Osmanlı Devleti'nin bazı bölgeleri vadedildi. Savaş süresince 600.000 İtalyan askeri yaşamını yitirdi ve İtalya ekonomisi çöktü. Savaşın sonucunda İtalya'ya verilen sözlerden çoğu tutulmadı. St. Germain Antlaşması ile İtalya galip tarafta olmasına karşın yalnızca Trento, Trieste ve Bolzano'yu alabildi. Bu sonuç İtalyan toplumu arasında büyük hoşnutsuzluklara yol açtı.

 

Aldo Moro'nun Kızıl Tugaylarca kaçırılması

I. Dünya Savaşı'nın neden olduğı yıkımdan sonra oluşan karışılık ortamında, 1917 Ekim Devrimi'nin ateşlediği hareketlilik bir anarşi ve kargaşa ortamı yarattı. Sosyalist bir devrimden kaygı duyan liberal görüşler Benito Mussolini önderliğinde küçük bir Ulusal Faşist Parti kurdular. Ekim 1922'de faşistler krala karşı bir darbe girişiminde bulundular. Kral, ordularına darbeci güçlere karşı koymamaları yönünde buyruk verdi ve Mussolini ile iş birliği yapma yoluna gitti. Bunu izleyen birkaç yıl içinde Mussolini tüm siyasi partileri kapattı ve birtakım kişisel özgürlükleri kısıtlayarak kendi diktatörlük rejimini ilân etti. 1935'te İtalya Habeşistan'ı görece uzun süren bir direniş sürecinin ardından işgâl edince Milletler Cemiyeti olaya müdâhil oldu. Buna karşılık faşist İtalya, Nazist Almanya ile anlaşma ve iş birliği yoluna gitti. Nazi Almanya ile ilk antlaşma 1936 yılında yapıldı. Ardından 1938'de Çelik Paktı geldi. İspanya İç Savaşı'nda İtalya, Franco'u sonuna kadar destekledi. Avusturya'nın ve Çekoslovakya'nın Almanya'ya bağlanması girişimlerinde de Hitler'e destek verdi.

İdari bölgeler [değiştir]

İtalya 20 tane bölgeye (regioni, tekil regione). Bunların beş tanesi, yerel sorunları çözmek için yasalar uygulayabilmelerine izin veren kendi özel otonom statüsüne sahiptir; bu bölgeler, aşağıdaki tabloda bir yıldız (*) işareti ile etiketlenmiş. Ek olarak ülke toplam 109 tane il (province) ve 8.101 tane kömün'e (comuni) bölündürülmektedir.

Bölge  ↓ Merkez  ↓ Alan (km2)  ↓ Nüfus  ↓
Abruzzo L'Aquila 10.794 1.324.000
Aosta Vadisi* Aosta 3.263 126.000
Apulia Bari 19.362 4.076.000
Basilicata Potenza 9.992 591.000
Calabria Catanzaro 15.080 2.007.000
Campania Napoli 13.595 5.811.000
Emilia-Romagna Bolonya 22.124 4.276.000
Friuli-Venezia Giulia* Trieste 7.855 1.222.000
Lazio Roma 17.207 5.561.000
Ligurya Cenova 5.421 1.610.000
Lombardiya Milano 23.861 9.642.000
Marche Ancona 9.694 1.553.000
Molise Campobasso 4438 320000
Piyemont Torino 25.399 4.401.000
Sardinya* Cagliari 24.090 1.666.000
Sicilya* Palermo 25.708 5.030.000
Toskana Floransa 22.997 3.677.000
Trentino-Alto Adige* Trento 13.607 1.007.000
Umbria Perugia 8.456 884.000
Veneto Venedik 18.391 4.832.000

Nüfus bilgileri [değiştir]

Nüfus: 58,133,509 (Temmuz 2006 verileri)

Nüfus artış oranı: %0.04 (2006 verileri)

Mülteci oranı: 2.06 mülteci/1,000 nüfus (2006 tahmini)

Bebek ölüm oranı: 5.83 ölüm/1,000 doğan bebek (2006 tahmini)

Ortalama hayat süresi: Toplam nüfus: 79.81 yıl

erkeklerde: 76.88 yıl

kadınlarda: 82.94 yıl (2006 verileri)

Ortalama çocuk sayısı: 1.28 çocuk/1 kadın (2006 tahmini)

HIV/AIDS - hastalıklarına yakalanan yetişkin sayısı: %0.5 (2001 verileri)

HIV/AIDS - hastalığı olan insan sayısı: 140,000 (2001 verileri)

HIV/AIDS - hastalıklarından ölenlerin sayısı: 1,000 (2003 verileri)

Ulus: İtalyan

Nüfusun etnik dağılımı: İtalyan

Din: Roma Katolikleri, Protestanlar, Museviler, Müslümanlar

Diller: İtalyanca (resmi), Almanca, Fransızca, Slovence

Okur yazar oranı: 15 yaş ve üzeri için veriler

toplam nüfusta: %98.6 (2003)

İletişim Bilgileri [değiştir]

Kullanılan telefon hatları: 25.049 milyon (2005)

Telefon kodu: 39

Radyo yayın istasyonları: AM 100, FM 4,600, kısa dalga 9 (1998)

Radyolar: 50.5 milyon (1997)

Televizyon yayını yapan istasyonlar: 358 (1995)

Televizyonlar: 30.3 milyon (1997)

Internet kısaltması: .it

Internet servis sağlayıcıları: 93 (2000)

Internet kullanıcıları: 28.87 milyon (2005)

Ekonomi [değiştir]

GSYİH: Satınalma Gücü paritesi - 1.727 trilyon $ (2006 verileri)

GSYİH - reel büyüme: %1.6 (2006 verileri)

GSYİH - sektörel bileşim: tarım: %2

endüstri: %29.1

hizmet: %69 (2006 verileri)

Enflasyon oranı (tüketici fiyatlarında): %2.3 (2006)

İş gücü: 24.63 milyon (2006)

Sektörlere göre işgücü dağılımı: hizmet %63, endüstri %32, tarım %5 (2001)

İşsizlik oranı: %7 (2006 verileri)

Endüstri: Turizm, makine, demir - çelik, kimyasallar, gıda maddeleri, tekstil, motorlu araçlar, giysi, ayakkabı, seramik

Endüstrinin büyüme oranı: %1.5 (2006)

Elektrik üretimi: 277.6 milyar kWh (2004)

Elektrik tüketimi: 303.8 milyar kWh (2004)

Elektrik ihracatı: 800 milyon kWh (2004)

Elektrik ithalatı: 46.4 milyar kWh (2004)

Tarım ürünleri: Meyve, sebze, üzüm, patates, şeker pancarı, soya fasulyesi, tahıl, zeytin, sığır eti, süt ürünleri, balık

İhracat: 450.1 milyar $ (2006)

İhracat ürünleri: Mühendislik ürünleri, tekstil ve giysi, makine, motorlu araçlar, taşıt ekipmanları, kimyasallar, gıda, içecekler, tütün, mineraller İhracat ortakları: Almanya 1%3.1, Fransa %12.3, ABD %8.1, İspanya %7.4, Birleşik Krallık %6.4 (2005)

İthalat: 445.6 milyar $ (2006)

İthalat ürünleri: Mühendislik ürünleri, kimyasallar, taşıt ekipmanları, enerji ürünleri, mineraller, tekstil ve giysi, gıda, meşrubat ve tütün

İthalat ortakları: Almanya %17.2, Fransa %9.9, Hollanda %5.7, Çin %4.6, Belçika %4.5, İspanya %4.2 (2005)

Para birimi: Euro (EUR)

Para birimi kodu: EUR

Mali yıl: Takvim yılı

Ulaşım [değiştir]

Demiryolları: 19,459 km (2005)

Karayolları: 484,688 km (2004)

Su yolları: 2,400 km

Boru hatları: doğal gaz 17,589 km; ham petrol 1,136 km (2006)

Limanları: Augusta (Sicily), Bagnoli, Bari, Brindisi, Gela, Genoa, La Spezia, Livorno, Milazzo, Naples, Porto Foxi, Porto Torres (Sardinia), Salerno, Savona, Taranto, Trieste, Venice (2001) Hava alanları: 133 (2006 verileri) Helikopter alanları: 5 (2006 verileri)

HAFTAYA İSE FRANSA'YA GİDİYORUZ.

 
  Bugün 11 ziyaretçi (22 klik) kişi burdaydı!  
 
=> Sen de ücretsiz bir internet sitesi kurmak ister misin? O zaman burayı tıkla! <=